Opis
Praça do Comércio to wielki nadrzeczny plac Lizbony, rozległa przestrzeń otoczona budynkami z arkadami i otwarta z jednej strony na Tag, u stóp Baixy: okazała brama wejściowa miasta, przez którą przez stulecia płynęło przez port bogactwo Portugalii.
Lizbończycy wciąż często nazywają go Terreiro do Paço, Dziedzińcem Pałacowym. Do 1755 roku stał tu królewski Pałac Ribeira; trzęsienie ziemi, tsunami i pożar z tamtego roku zniszczyły go wraz z biblioteką liczącą ponad 200 000 książek.
Plac, który go zastąpił, był częścią odbudowy śródmieścia prowadzonej przez markiza de Pombal. Architekt Eugénio dos Santos wyrysował ogromne U o bokach długości około 175 metrów, z arkadami wzdłuż parterów i dwiema dużymi wieżami na końcach ramion, wspomnieniem wieży utraconego pałacu.
Nazwano go Placem Handlowym od urzędów celnych i portowych, które wypełniały jego budynki.
Pośrodku jedzie konno król Józef I: brązowy posąg konny Joaquima Machada de Castro, odsłonięty w 1775 roku, pierwszy monumentalny posąg króla w Lizbonie.
Po stronie północnej Łuk Rua Augusta prowadzi w siatkę ulic Baixy i dalej w stronę Rossio. Zaplanowany od początku, ukończony został dopiero w XIX wieku. Ma zegar i posągi Chwały, Geniuszu i Męstwa, nad Vasco da Gamą, markizem de Pombal i innymi bohaterami historii Portugalii.
Od strony rzeki marmurowe schody schodzą do wody. Pochodzą sprzed trzęsienia ziemi i były przeznaczone dla królewskich gości przybywających łodzią, którzy wchodzili prosto do pałacu.
Na placu znajduje się Martinho da Arcada, otwarta w 1782 roku najstarsza kawiarnia w mieście, a w zachodniej wieży mieści się oddział Muzeum Lizbony. Odpływają stąd promy na drugi brzeg Tagu, a tramwaje jadą na zachód, w stronę Belém.
W budynkach wokół placu długo mieściły się ministerstwa, do tego stopnia, że jego nazwa zaczęła oznaczać sam portugalski rząd. Jest tu też Sąd Najwyższy.
Plac widział również nadchodzący koniec monarchii. 1 lutego 1908 roku, gdy król Karol I przejeżdżał przez niego powozem z rodziną, dwóch zamachowców strzeliło z tłumu: król zginął na miejscu, a jego następca został śmiertelnie ranny. Dwa lata później Portugalia stała się republiką.
Koniecznie zobacz
• Łuk Rua Augusta.
• Posąg króla Józefa I.
• Marmurowe schody nad rzeką.
• Martinho da Arcada.
Czy wiesz, że…?
• Plac został uznany za pomnik narodowy w czerwcu 1910 roku, kilka miesięcy przed upadkiem monarchii.
• 10 czerwca, w Dzień Portugalii, wypełniają go świętujący żołnierze i mieszkańcy.
Lizbończycy wciąż często nazywają go Terreiro do Paço, Dziedzińcem Pałacowym. Do 1755 roku stał tu królewski Pałac Ribeira; trzęsienie ziemi, tsunami i pożar z tamtego roku zniszczyły go wraz z biblioteką liczącą ponad 200 000 książek.
Plac, który go zastąpił, był częścią odbudowy śródmieścia prowadzonej przez markiza de Pombal. Architekt Eugénio dos Santos wyrysował ogromne U o bokach długości około 175 metrów, z arkadami wzdłuż parterów i dwiema dużymi wieżami na końcach ramion, wspomnieniem wieży utraconego pałacu.
Nazwano go Placem Handlowym od urzędów celnych i portowych, które wypełniały jego budynki.
Pośrodku jedzie konno król Józef I: brązowy posąg konny Joaquima Machada de Castro, odsłonięty w 1775 roku, pierwszy monumentalny posąg króla w Lizbonie.
Po stronie północnej Łuk Rua Augusta prowadzi w siatkę ulic Baixy i dalej w stronę Rossio. Zaplanowany od początku, ukończony został dopiero w XIX wieku. Ma zegar i posągi Chwały, Geniuszu i Męstwa, nad Vasco da Gamą, markizem de Pombal i innymi bohaterami historii Portugalii.
Od strony rzeki marmurowe schody schodzą do wody. Pochodzą sprzed trzęsienia ziemi i były przeznaczone dla królewskich gości przybywających łodzią, którzy wchodzili prosto do pałacu.
Na placu znajduje się Martinho da Arcada, otwarta w 1782 roku najstarsza kawiarnia w mieście, a w zachodniej wieży mieści się oddział Muzeum Lizbony. Odpływają stąd promy na drugi brzeg Tagu, a tramwaje jadą na zachód, w stronę Belém.
W budynkach wokół placu długo mieściły się ministerstwa, do tego stopnia, że jego nazwa zaczęła oznaczać sam portugalski rząd. Jest tu też Sąd Najwyższy.
Plac widział również nadchodzący koniec monarchii. 1 lutego 1908 roku, gdy król Karol I przejeżdżał przez niego powozem z rodziną, dwóch zamachowców strzeliło z tłumu: król zginął na miejscu, a jego następca został śmiertelnie ranny. Dwa lata później Portugalia stała się republiką.
Koniecznie zobacz
• Łuk Rua Augusta.
• Posąg króla Józefa I.
• Marmurowe schody nad rzeką.
• Martinho da Arcada.
Czy wiesz, że…?
• Plac został uznany za pomnik narodowy w czerwcu 1910 roku, kilka miesięcy przed upadkiem monarchii.
• 10 czerwca, w Dzień Portugalii, wypełniają go świętujący żołnierze i mieszkańcy.