Opis
Most Vasco da Gamy (Ponte Vasco da Gama) przecina estuarium Tagu, od lizbońskiego Parque das Nações po południowy brzeg, w stronę Alcochete i Montijo. Ma 17,2 kilometra długości, tak dużo, że zdaje się rozpływać na horyzoncie, i jest najdłuższym mostem w Unii Europejskiej.
Z Parque das Nações, gdzie most dochodzi do lizbońskiego brzegu, widać go jako długą, niską linię nad wodą. Blisko brzegu wznosi się, tworząc główne przęsło podwieszone: 420 metrów między dwoma betonowymi pylonami wysokimi na około 150 metrów, z 45 metrami prześwitu dla statków podczas przypływu.
Dalej biegnie wiadukt centralny, ponad 6 kilometrów na 81 filarach, potem wiadukt południowy i drogi dojazdowe na południowym brzegu. Pomost mieści sześć pasów ruchu, z limitem prędkości jak na autostradzie, z wyjątkiem wiatru, deszczu lub mgły.
Most zbudowano na rocznicę. Otwarto go 29 marca 1998 roku, w samą porę na Expo '98, wystawę światową upamiętniającą 500 lat od odkrycia przez Vasco da Gamę drogi morskiej z Europy do Indii.
Miał też zadanie praktyczne: odciążyć starszy Most 25 Kwietnia i trzymać ruch między północną a południową Portugalią z dala od stolicy.
Pracowało przy nim jednocześnie do 3300 osób, a budowa wymagała 18 miesięcy przygotowań i 18 miesięcy prac. Most zaprojektowano tak, by przetrwał 120 lat, wytrzymał wiatr o prędkości 250 km/h i trzęsienie ziemi 4,5 raza silniejsze, niż przewidują lizbońskie normy budowlane. Najgłębsze pale sięgają 95 metrów poniżej poziomu morza.
Dwa szczegóły to efekt nacisków ekologów: wiadukty na południowym brzegu przedłużono w głąb lądu, by oszczędzić leżące pod nimi mokradła, a latarnie pochylono do środka, żeby nie oświetlały rzeki. Opłatę płacą tylko kierowcy jadący na północ, w stronę Lizbony; droga na południe jest bezpłatna.
Z Parque das Nações, gdzie most dochodzi do lizbońskiego brzegu, widać go jako długą, niską linię nad wodą. Blisko brzegu wznosi się, tworząc główne przęsło podwieszone: 420 metrów między dwoma betonowymi pylonami wysokimi na około 150 metrów, z 45 metrami prześwitu dla statków podczas przypływu.
Dalej biegnie wiadukt centralny, ponad 6 kilometrów na 81 filarach, potem wiadukt południowy i drogi dojazdowe na południowym brzegu. Pomost mieści sześć pasów ruchu, z limitem prędkości jak na autostradzie, z wyjątkiem wiatru, deszczu lub mgły.
Most zbudowano na rocznicę. Otwarto go 29 marca 1998 roku, w samą porę na Expo '98, wystawę światową upamiętniającą 500 lat od odkrycia przez Vasco da Gamę drogi morskiej z Europy do Indii.
Miał też zadanie praktyczne: odciążyć starszy Most 25 Kwietnia i trzymać ruch między północną a południową Portugalią z dala od stolicy.
Pracowało przy nim jednocześnie do 3300 osób, a budowa wymagała 18 miesięcy przygotowań i 18 miesięcy prac. Most zaprojektowano tak, by przetrwał 120 lat, wytrzymał wiatr o prędkości 250 km/h i trzęsienie ziemi 4,5 raza silniejsze, niż przewidują lizbońskie normy budowlane. Najgłębsze pale sięgają 95 metrów poniżej poziomu morza.
Dwa szczegóły to efekt nacisków ekologów: wiadukty na południowym brzegu przedłużono w głąb lądu, by oszczędzić leżące pod nimi mokradła, a latarnie pochylono do środka, żeby nie oświetlały rzeki. Opłatę płacą tylko kierowcy jadący na północ, w stronę Lizbony; droga na południe jest bezpłatna.