Opis
Narodowe Muzeum Powozów w Belém przechowuje królewskie karety Portugalii: około 9000 obiektów, od złoconych karet paradnych po wózki dziecięce. Muzeum dzieli się między długi nowoczesny budynek a dawną Królewską Ujeżdżalnię, które stoją naprzeciw siebie po obu stronach ulicy.
Gwiazdami są trzy karety rzeźbione i złocone w stylu włoskiego baroku, wśród nich Kareta Oceanów. Należały do markiza Fontes: w 1716 roku król Jan V wysłał go do Rzymu jako ambasadora do papieża Klemensa XI, a ambasador musiał przybyć z klasą.
Zbiory opowiadają, jak rozwijał się transport zaprzęgowy na dworach Europy od XVI do XIX wieku, aż do pojawienia się samochodu. Najstarszym pojazdem jest kareta Filipa II Portugalskiego, którą jechał podczas wizyty w 1619 roku.
Wokół karet są lektyki, nosze, uprzęże i mundury dworskich urzędników. Są też portrety królów i królowych z dynastii Braganza, wśród nich Katarzyny Braganza, która poślubiła Karola II Anglii. Niektóre uprzęże były darami z dalekich krajów, z Maroka, Indii i Brazylii, dla portugalskich władców.
To był pomysł królowej Amelii. W 1905 roku zebrała królewskie karety ze stajni pałaców i wystawiła je w Królewskiej Ujeżdżalni w Belém, skąd dwór oglądał z galerii pokazy jeździeckie. Było to pierwsze muzeum powozów na świecie.
Miejsca zawsze brakowało. W 2015 roku większość zbiorów przeniesiono na drugą stronę ulicy, do długiego białego pudła na czternastu filarach, zaprojektowanego przez brazylijskiego laureata nagrody Pritzkera Paulo Mendes da Rocha. Dawna ujeżdżalnia z malowanymi sufitami nadal pokazuje część kolekcji.
W zbiorach jest też landau, w którym w 1908 roku zastrzelono króla Karola i jego następcę, przypomnienie, że te pojazdy bywały także sceną historii.
Gwiazdami są trzy karety rzeźbione i złocone w stylu włoskiego baroku, wśród nich Kareta Oceanów. Należały do markiza Fontes: w 1716 roku król Jan V wysłał go do Rzymu jako ambasadora do papieża Klemensa XI, a ambasador musiał przybyć z klasą.
Zbiory opowiadają, jak rozwijał się transport zaprzęgowy na dworach Europy od XVI do XIX wieku, aż do pojawienia się samochodu. Najstarszym pojazdem jest kareta Filipa II Portugalskiego, którą jechał podczas wizyty w 1619 roku.
Wokół karet są lektyki, nosze, uprzęże i mundury dworskich urzędników. Są też portrety królów i królowych z dynastii Braganza, wśród nich Katarzyny Braganza, która poślubiła Karola II Anglii. Niektóre uprzęże były darami z dalekich krajów, z Maroka, Indii i Brazylii, dla portugalskich władców.
To był pomysł królowej Amelii. W 1905 roku zebrała królewskie karety ze stajni pałaców i wystawiła je w Królewskiej Ujeżdżalni w Belém, skąd dwór oglądał z galerii pokazy jeździeckie. Było to pierwsze muzeum powozów na świecie.
Miejsca zawsze brakowało. W 2015 roku większość zbiorów przeniesiono na drugą stronę ulicy, do długiego białego pudła na czternastu filarach, zaprojektowanego przez brazylijskiego laureata nagrody Pritzkera Paulo Mendes da Rocha. Dawna ujeżdżalnia z malowanymi sufitami nadal pokazuje część kolekcji.
W zbiorach jest też landau, w którym w 1908 roku zastrzelono króla Karola i jego następcę, przypomnienie, że te pojazdy bywały także sceną historii.